Ładowanie...

Historia Sanktuarium

Bazylika w Ludźmierzu

22 lutego 2001 roku, Kongregacja Kultu Bożego i Sakramentów Świętych, z upoważnienia Ojca Świętego bł. Jana Pawła II dokonała aktu nadania kościołowi pw. Wniebowzięcia NMP w Ludźmierzu tytułu Bazyliki Mniejszej.W Archidiecezji Krakowskiej tytuł ten posiadają kościoły w Krakowie, Kalwarii Zebrzydowskiej i w Wadowicach. Uroczyste nabożeństwo ogłoszenia tytułu w naszej świątyni odbyło się 18 maja 2001 r., w dniu 81 urodzin Papieża Polaka.

Bazylika

BAZYLIKI - to budowle znane od V w. przed Chrystusem. Początkowo pojawiły się w Grecji i przeznaczone były na zgromadzenia publiczne (sądy, zebrania, targi). Później spotkać je można było także w Rzymie (bazylika handlowa, sądowa, wojskowa, audiencyjna, kultowa). Według niektórych badaczy geneza bazyliki sięga starożytnego Egiptu.

 

BAZYLIKA MNIEJSZA w LUDŹMIERZU

W Kościele katolickim niektórym świątyniom nadaje się honorowy tytuł Bazyliki Większej lub Bazyliki Mniejszej.
Bazylika Większa– to kościół papieża z jego tronem (5 w Rzymie, 1 w Asyżu).

Bazylika Mniejsza– to tytuł nadany niektórym katedrom bądź kolegiatom(w Polsce np. Katedra Św. Wojciecha w Gnieźnie, Św. Jana w Warszawie ).

Wyróżnienie tym tytułem oznacza szczególny związek z Kościołem Rzymskim i z Ojcem Świętym.Doceniony jest w ten sposób wkład całej wspólnoty wierzących w rozwój wiary.

W Archidiecezji Krakowskiej tytuł ten poza Krakowem, Kalwarią Zebrzydowską i Wadowicami nadano Kościołowi Wniebowzięcia NMP w Ludźmierzu. Aktu tego dokonała z upoważnienia Ojca Świętego Jana Pawła II Kongregacja Kultu Bożego i Sakramentów Świętych w dniu 22 lutego 2001 roku. Uroczyste nabożeństwo ogłoszenia tytułu odbyło się 18 maja 2001 r., t j. w dniu 81 urodzin Ojca Świętego.

Normy o Bazylikach Mniejszych są zawarte po Soborze Watykańskim II w dekrecie „Domus Dei” z 06.06.1968 r. ogłoszonym przez „Świętą Kongregację Obrzędów”(A.A.S. LX, 1968, 536-539). W oparciu o najnowsze dokumenty liturgiczne, jak również po doświadczeniu lat przeszłych, Kongregacja Bożego Kultu i Dyscypliny Sakramentów ustanowiła w tym przedmiocie obowiązujące normy.

Warunki do otrzymania tytułu Bazyliki Mniejszej:

  1. Kościół, który się ubiega o tytuł Bazyliki, powinien być liturgicznie konsekrowany i w diecezji powinien zajmować centrum działalności liturgicznej i duszpasterskiej, przede wszystkim w celebrowaniu Świętej Eucharystii, Sakramentu Pokuty i innych sakramentów, aby były przykładem dla innych z powodu ich przygotowania i wykonania, wiernie zachowując normy liturgiczne z udziałem ludu Bożego.
  2. Aby była możliwość przykładnego sprawowania ceremonii liturgicznych – kościół musi posiadać odpowiednią wielkość, w prezbiterium dostateczną ilość miejsca. Różne elementy służące do liturgicznego celebrowania (jak ołtarz, ambona, tron dla celebransa) powinny być umieszczone według wymogów odnowionej Liturgii. (Mszał Rzymski, Inatitutio Generalis, nm. 253-280).
  3. Kościół powinien się cieszyć w diecezji szacunkiem, jeśli jest wybudowany z wdzięczności dla Boga za jakieś wydarzenie historyczne lub religijne, albo jest w nim przechowywane ciało lub znaczna relikwia jakiegoś Świętego, albo święty obraz czczony przez wiernych. Bierze się także pod uwagę aspekt historyczny i artystyczny kościoła.
  4. Aby w kościele z biegiem Roku Liturgicznego w poszczególnych czasach mogła być godnie odprawiana liturgia Święta, potrzebna jest odpowiednia ilość prezbiterów, którzy są przydzieleni kościołowi do pracy duszpasterskiej i liturgicznej, zwłaszcza do celebrowania Eucharystii – Pokuty. (Powinien też być zespół spowiedników, aby w poszczególnych godzinach był do dyspozycji wiernych). Ponadto wymagana jest odpowiednia liczba ministrantów, jak również schola cantorum i zespoły liturgiczne w urządzeniu uroczystości dla wiernych, muzyki i śpiewu świętego.

     

Historia Sanktuarium

Sanktuarium Maryjne w Ludźmierzu, to od setek lat drugi po Kalwarii Zebrzydowskiej ośrodek pątniczy w Archidiecezji Krakowskiej. Ludźmierz to przede wszystkim obraz pobożności Podhala. Zarówno indywidualnej jak i zbiorowej. Kult maryjny jest tego szczególnym uzewnętrznieniem.

Kościół i parafia Wniebowzięcia NMP w Ludźmierzu są najstarszymi na Podhalu. Wisław, bp krakowski, zezwala wojewodzie krakowskiemu Teodorowi Gryficie wznieść świątynię ku czci Matki Boskiej (1234). Był to czas rozbicia dzielnicowego w Polsce. Książę krakowski i śląski, Henryk Brodaty, nadaje swemu zwolennikowi, Teodorowi Gryficie, przywilej osadzania kolonistów niemieckich w lasach nad rzekami: Ostrowianka, Biały i Czarny Dunajec, Rogoźnik, Lepietnica oraz w okolicach Szczyrzyca.

 

W latach 1234-45 istnieje w Ludźmierzu klasztor Cystersów. Najazd Tatarów i stałe zagrożenie ze strony zbójców oraz ciągłe powodzie skłaniają zakon do przeniesienia klasztoru do Szczyrzyca (1245). Niemniej jednak parafią ludźmierską kierują Cystersi aż do XIX wieku (1824). Z kolei parafię Ludźmierz przejmuje diecezja tarnowska, a potem krakowska (1881).


Istnienie kościoła parafialnego w Ludźmierzu w XV wieku potwierdza historyk Jan Długosz. Akta wizytacji biskupich - poczynając od 1566 roku - precyzują dokładnie:

W Ludźmierzu istnieje kościół parafialny Wniebowzięcia NMP. Prawo patronatu posiada opat cysterski, w którego imieniu kieruje parafią jeden z zakonników, za zgodą biskupa krakowskiego. Kościół drewniany, modrzewiowy, gontem kryty, został ufundowany przez Teodora Gryfitę, wojewodę krakowskiego. Posiada on trzy ołtarze. Rocznicę poświęcenia kościoła obchodzi się w niedzielę po Wielkanocy.

W latach 1869-77 powstaje w Ludźmierzu - na miejscu rozebranego modrzewiowego - nowy, murowany, neogotycki kościół istniejący do dziś. Do niego przeniesiono rokokowy ołtarz wielki z łaskami słynącą od wieków figurą MB Ludźmierskiej. To tutaj, przy figurze Matki Boskiej, skupia się religijne życie Podhala. I nie tylko. Przybywa tutaj wielu pielgrzymów z całej Polski, ze Słowacji, z Węgier, ale także z innych krajów i nie tylko europejskich. Przybywają w regiony rozpościerające się u stóp granitowego masywu Tatr, często czynią to wędrując szlakiem św. Jana Pawła II.

 

Pierwsze przygotowania do papieskiej koronacji figury rozpoczął proboszcz ks. Józef Styrylski w roku 1934, z okazji 700-lecia parafii. Wybuch wojny uniemożliwił realizację projektu. Nowe starania podjął jego następca ks. Leonard Harędziński. Ostatecznie koronacja cudownej figury miała miejsce 15 sierpnia 1963 r. w uroczystość Wniebowzięcia NMP. Dokonali jej: Prymas Tysiąclecia, sługa Boży kard. Stefan Wyszyński wraz ze św. Janem Pawłem II, wówczas biskupem krakowskim Karolem Wojtyłą. Podczas błogosławieństwa wiernych ukoronowaną figurą Gaździny Podhala, z Jej dłoni wypadło berło, które w locie chwycił biskup Wojtyła. Ten niezwykły epizod skomentował Prymas: No Karol, Matka Boża przekazuje Ci władzę. Słowa te nabrały nowej wymowy, gdy wkrótce biskup Wojtyła został arcybiskupem metropolitą, następnie kardynałem i 15 lat później papieżem, kolejnym następcą św. Piotra.

Jako papież, św. Jan Paweł II „spotkał się” z Gaździną Podhala dwukrotnie. Podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny, 8 czerwca 1979 roku na lotnisku nowotarskim. I drugi raz, 18 lat później, 7 czerwca 1997 r. św. Jan Paweł II przybył do sanktuarium ludźmierskiego. Była pierwsza sobota miesiąca, wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi. Ojciec Święty przewodniczył modlitwie różańcowej, transmitowanej przez Radio Watykańskie na cały świat.

Dla upamiętnienia modlitwy różańcowej Papieża-Polaka, Podhalanie z USA i Kanady, pielgrzymi, kapłani i parafianie, na przełomie tysiącleci chrześcijaństwa, a zarazem w roku 600-lecia kultu Gaździny Podhala, ufundowali Maryjny Ogród Różańcowy. 20 kaplic góralskich, wyrzeźbionych przez Marka Blajerskiego, wprowadza pielgrzymów w rozważanie różańcowych tajemnic. Wizyta Papieża, niezwykłego Pielgrzyma ludźmierskiego, została uwieczniona polichromią w prezbiterium kościoła i pomnikiem klęczącego św. Jana Pawła II z różańcem pośrodku Ogrodu. 15 sierpnia 2004 r. ks. Kard. F. Macharski poświęcił Tajemnice Światła w Ogrodzie Różańcowym.

W latach 80. zbudowano dom pielgrzyma, wzniesiono krużganki, ogrójec, ołtarz polowy i stacje drogi krzyżowej. Rozbudowie sanktuarium towarzyszy troska o pogłębianie życia religijnego na Podhalu, wyrażająca się choćby poprzez nabożeństwa fatimskie czy peregrynację kopii figury Matki Bożej Ludźmierskiej, nawiedzającej domy na Podhalu, Orawie i Spiszu.

Warto wiedzieć, że w prywatnych pokojach Papieża-Polaka, w ciągu całego pontyfikatu znajdowała się kopia figury Matki Bożej Ludźmierskiej. Związki św. Jana Pawła II z sanktuarium ludźmierskim odsyłają do wielu innych, ważnych wydarzeń. 18 maja 2001 r. papież podniósł kościół w Ludźmierzu do godności bazyliki mniejszej i podarował swoją piuskę. 2 kwietnia 2009 r., w 4. rocznicę odejścia św. Jana Pawła II do Domu Ojca, kopia figury Matki Bożej Ludźmierskiej została umieszczona w Grocie Mlecznej w Betlejem. 15 sierpnia 2011 r., 3 miesiące po beatyfikacji, kard. Stanisław Dziwisz metropolita krakowski podarował sanktuarium relikwie Papieża-Polaka.

15 sierpnia 2017 r.pod ołtarzem papieskim została poświęcona kaplica dedykowana św. Janowi Pawłowi II z relikwiami największego pielgrzyma ludźmierskiego i tekstami dokumentów wydanych przez Papieża-Polaka.

 

 


 

Aktualności
Bóg na pierwszym miejscu
"Żebym się choć Jego płaszcza dotknęła, a będę zdrowa" Mt 9,21
^