Ładowanie...

Historia Sanktuarium

Sanktuarium Maryjne w Ludźmierzu, to od setek lat drugi po Kalwarii Zebrzydowskiej ośrodek pątniczy w Archidiecezji Krakowskiej. Ludźmierz to przede wszystkim obraz pobożności Podhala. Zarówno indywidualnej jak i zbiorowej. Kult maryjny jest tego szczególnym uzewnętrznieniem.

Kościół i parafia Wniebowzięcia NMP w Ludźmierzu są najstarszymi na Podhalu. Wisław, bp krakowski, zezwala wojewodzie krakowskiemu Teodorowi Gryficie wznieść świątynię ku czci Matki Boskiej (1234). Był to czas rozbicia dzielnicowego w Polsce. Książę krakowski i śląski, Henryk Brodaty, nadaje swemu zwolennikowi, Teodorowi Gryficie, przywilej osadzania kolonistów niemieckich w lasach nad rzekami: Ostrowianka, Biały i Czarny Dunajec, Rogoźnik, Lepietnica oraz w okolicach Szczyrzyca.

 

W latach 1234-45 istnieje w Ludźmierzu klasztor Cystersów. Najazd Tatarów i stałe zagrożenie ze strony zbójców oraz ciągłe powodzie skłaniają zakon do przeniesienia klasztoru do Szczyrzyca (1245). Niemniej jednak parafią ludźmierską kierują Cystersi aż do XIX wieku (1824). Z kolei parafię Ludźmierz przejmuje diecezja tarnowska, a potem krakowska (1881).


Istnienie kościoła parafialnego w Ludźmierzu w XV wieku potwierdza historyk Jan Długosz. Akta wizytacji biskupich - poczynając od 1566 roku - precyzują dokładnie:

W Ludźmierzu istnieje kościół parafialny Wniebowzięcia NMP. Prawo patronatu posiada opat cysterski, w którego imieniu kieruje parafią jeden z zakonników, za zgodą biskupa krakowskiego. Kościół drewniany, modrzewiowy, gontem kryty, został ufundowany przez Teodora Gryfitę, wojewodę krakowskiego. Posiada on trzy ołtarze. Rocznicę poświęcenia kościoła obchodzi się w niedzielę po Wielkanocy.

W latach 1869-77 powstaje w Ludźmierzu - na miejscu rozebranego modrzewiowego - nowy, murowany, neogotycki kościół istniejący do dziś. Do niego przeniesiono rokokowy ołtarz wielki z łaskami słynącą od wieków figurą MB Ludźmierskiej. To tutaj, przy figurze Matki Boskiej, skupia się religijne życie Podhala. I nie tylko. Przybywa tutaj wielu pielgrzymów z całej Polski, ze Słowacji, z Węgier, ale także z innych krajów i nie tylko europejskich. Przybywają w regiony rozpościerające się u stóp granitowego masywu Tatr, często czynią to wędrując szlakiem św. Jana Pawła II.

 

Pierwsze przygotowania do papieskiej koronacji figury rozpoczął proboszcz ks. Józef Styrylski w roku 1934, z okazji 700-lecia parafii. Wybuch wojny uniemożliwił realizację projektu. Nowe starania podjął jego następca ks. Leonard Harędziński. Ostatecznie koronacja cudownej figury miała miejsce 15 sierpnia 1963 r. w uroczystość Wniebowzięcia NMP. Dokonali jej: Prymas Tysiąclecia, sługa Boży kard. Stefan Wyszyński wraz ze św. Janem Pawłem II, wówczas biskupem krakowskim Karolem Wojtyłą. Podczas błogosławieństwa wiernych ukoronowaną figurą Gaździny Podhala, z Jej dłoni wypadło berło, które w locie chwycił biskup Wojtyła. Ten niezwykły epizod skomentował Prymas: No Karol, Matka Boża przekazuje Ci władzę. Słowa te nabrały nowej wymowy, gdy wkrótce biskup Wojtyła został arcybiskupem metropolitą, następnie kardynałem i 15 lat później papieżem, kolejnym następcą św. Piotra.

Jako papież, św. Jan Paweł II „spotkał się” z Gaździną Podhala dwukrotnie. Podczas pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny, 8 czerwca 1979 roku na lotnisku nowotarskim. I drugi raz, 18 lat później, 7 czerwca 1997 r. św. Jan Paweł II przybył do sanktuarium ludźmierskiego. Była pierwsza sobota miesiąca, wspomnienie Niepokalanego Serca Maryi. Ojciec Święty przewodniczył modlitwie różańcowej, transmitowanej przez Radio Watykańskie na cały świat.

Dla upamiętnienia modlitwy różańcowej Papieża-Polaka, Podhalanie z USA i Kanady, pielgrzymi, kapłani i parafianie, na przełomie tysiącleci chrześcijaństwa, a zarazem w roku 600-lecia kultu Gaździny Podhala, ufundowali Maryjny Ogród Różańcowy. 20 kaplic góralskich, wyrzeźbionych przez Marka Blajerskiego, wprowadza pielgrzymów w rozważanie różańcowych tajemnic. Wizyta Papieża, niezwykłego Pielgrzyma ludźmierskiego, została uwieczniona polichromią w prezbiterium kościoła i pomnikiem klęczącego św. Jana Pawła II z różańcem pośrodku Ogrodu. 15 sierpnia 2004 r. ks. Kard. F. Macharski poświęcił Tajemnice Światła w Ogrodzie Różańcowym.

W latach 80. zbudowano dom pielgrzyma, wzniesiono krużganki, ogrójec, ołtarz polowy i stacje drogi krzyżowej. Rozbudowie sanktuarium towarzyszy troska o pogłębianie życia religijnego na Podhalu, wyrażająca się choćby poprzez nabożeństwa fatimskie czy peregrynację kopii figury Matki Bożej Ludźmierskiej, nawiedzającej domy na Podhalu, Orawie i Spiszu.

Warto wiedzieć, że w prywatnych pokojach Papieża-Polaka, w ciągu całego pontyfikatu znajdowała się kopia figury Matki Bożej Ludźmierskiej. Związki św. Jana Pawła II z sanktuarium ludźmierskim odsyłają do wielu innych, ważnych wydarzeń. 18 maja 2001 r. papież podniósł kościół w Ludźmierzu do godności bazyliki mniejszej i podarował swoją piuskę. 2 kwietnia 2009 r., w 4. rocznicę odejścia św. Jana Pawła II do Domu Ojca, kopia figury Matki Bożej Ludźmierskiej została umieszczona w Grocie Mlecznej w Betlejem. 15 sierpnia 2011 r., 3 miesiące po beatyfikacji, kard. Stanisław Dziwisz metropolita krakowski podarował sanktuarium relikwie Papieża-Polaka.

15 sierpnia 2017 r. pod ołtarzem papieskim została poświęcona kaplica dedykowana św. Janowi Pawłowi II z relikwiami największego pielgrzyma ludźmierskiego i tekstami dokumentów wydanych przez Papieża-Polaka.

Aktualności
Niedziela "Ad Gentes" i zespół kameralny z Tarnopola
Na porannej Mszy św. śpiewał kameralny zespół z Tarnopola
Ogłoszenia na niedzielę, 17 III 2019
"To jest Syn mój, Wybrany, Jego słuchajcie!"
Łk 9,35
Zebranie przed pielgrzymką do Ziemi Świętej
W czwartek, 14 marca, o godz. 18:00
^