Ładowanie...

Jan Paweł II w Ludźmierzu 1997 r.

7 czerwca 1997 r. Jan Paweł II przybył do Ludźmierza. Była to pierwsza sobota miesiąca. Wtedy wraz z całym światem odmówił modlitwę różańcową, którą transmitowało Radio Watykańskie. Na pamiątkę tej wizyty i pielgrzymki po Podhalu, rok rocznie w pierwszą sobotę czerwca wyrusza piesza pielgrzymka SURSUM CORDA z Krzeptówek do Ludźmierza, tzw. szlakiem papieskim. 18 maja 2001 r., kiedy dekretem Ojca Świętego świątynia ludźmierska została podniesiona do godności bazyliki mniejszej, w Maryjnym Ogrodzie Różańcowym został odsłonięty pomnik klęczącego papieża modlącego się na różańcu, autorstwa Jacka Osadczuka i Marka Blajerskiego. 

Z dnia wizyty Ojca św. w Ludźmierzu (7 czerwca 1997)
Na błoniach przyległych do sanktuarium ludźmierskiego zgromadziło się ok. 200 tys. pielgrzymów, którzy spontanicznie wyrażali radość z obecności Papieża, powtarzając z wiarą wiele razy okrzyk «Ty jesteś Piotrem». Na podium ołtarzowym stała łaskami słynąca figura Matki Bożej Ludźmierskiej, nazwana przez Jana Pawła II Gaździną Podhala. Podczas przygotowań do Jej koronacji, która odbyła się 15 sierpnia 1963 r., ówczesny biskup krakowski Karol Wojtyła napisał w liście pasterskim do swojej diecezji: «Spieszy do Niej w Ludźmierzu przede wszystkim lud Podhala, Spisza i Orawy w szerokim zasięgu aż po Maków i Mszanę - lud gór. Tam, gdzie gleba ziemi najbardziej była skąpa i nieurodzajna - tam dzięki Matce Odkupiciela urodzajna i szczodra okazała się w ciągu stuleci gleba dusz. Z sanktuarium w Ludźmierzu związały te dusze swe troski, a nade wszystko nadzieję zbawienia wiecznego, do którego jako wyznawcy Syna Bożego dążą na swej twardej podgórskiej ziemi». Spotkanie rozpoczęto pieśnią «Zawitaj, Królowo Różańca świętego», po czym Jan Paweł II przewodniczył modlitwie różańcowej, która - jak w każdą pierwszą sobotę miesiąca — była transmitowana przez Radio Watykańskie na cały świat. Po odmówieniu ostatniej tajemnicy wierni zaśpiewali «Salve Regina», a następnie Ojciec Święty odmówił Litanię Loretańską. W przemówieniu mówił o wielkim darze modlitwy różańcowej i zachęcił pielgrzymów do jej odmawiania. Pozdrowił także Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych, które przybyły do Ludźmierza, aby zawierzyć Maryi swoje życie. Wśród darów ofiarnych złożonych Papieżowi była także kopia berła, które trzyma w dłoni Gaździna Podhala. Ojciec Święty — «ludźmierski pielgrzym» — pobłogosławił nim całe zgromadzenie liturgiczne, które wznosiło okrzyki «Zostań z nami». Po udzieleniu wszystkim apostolskiego błogosławieństwa Papież powiedział: «Od koronacji Matki Boskiej Ludźmierskiej, której dokonał świętej pamięci ks. Prymas kard. Stefan Wyszyński, nie pamiętam tak wielkiego zgromadzenia. Bóg zapłać! »
                                                      

Homilia Jana Pawła II do wiernych wygłoszona 7 czerwca 1997 r. w Ludźmierzu podczas modlitwy różańcowej do odczytania i w wersji folderu.

1.Królowo różańca świętego, módl się za nami! W tę pierwszą sobotę miesiąca, we wspomnienie Niepokalanego Serca Najświętszej Maryi Panny, przychodzimy do Pani Ludźmierskiej, Gaździny Podhala.

 

A jest to miejsce jak najbardziej godne tego, by dziś stało się sanktuarium, w którym jednoczą się wierni całego świata wraz z Papieżem na modlitwie różańcowej. Już bowiem prawie od 600 lat kolejne pokolenia Podhalan i wiernych z całej Polski oddają tutaj hołd Matce Boga.

 

A ta cześć dla Maryi nierozerwalnie łączy się z różańcem. Lud Podhalański, który odznacza się prostą i głęboką wiarą, zawsze miał poczucie tego, jak wspaniałym źródłem życia duchowego może być modlitwa różańcowa. Od wieków z różańcem w ręku przychodzili tu pielgrzymi różnych stanów, rodziny i całe parafie, aby od Maryi uczyć się miłości do Chrystusa. I wybierali w ten sposób szkołę najlepszą. Rozważając bowiem tajemnice różańcowe patrzymy na misterium życia, męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jej oczyma, przeżywamy je tak, jak Ona w swym sercu matczynym je przeżywała.

Odmawiając różaniec rozmawiamy z Maryją, powierzamy Jej ufnie wszystkie nasze troski i smutki, radości i nadzieje. Prosimy o to, by pomagała nam podejmować Boże plany i by wypraszała u Syna łaskę potrzebną do wiernego ich wypełniania. Ona - radosna i bolejąca, chwalebna, zawsze u boku Syna - jest równocześnie obecna pośród naszych codziennych spraw.

2.Rytm pacierzy różańcowych odmierza czas na tej podhalańskiej, krakowskiej i polskiej ziemi - przenika go i kształtuje. Jakkolwiek toczyły się ludzkie dzieje - w radości z owoców codziennego trudu, w bolesnym zmaganiu z przeciwnościami czy też w chwale odnoszonych zwycięstw - zawsze odnajdywały one swoje odbicie w tajemnicach Chrystusa i Jego Matki. Dlatego przywiązanie do modlitwy różańcowej nigdy nie wygasło w sercach wiernych, a dziś zdaje się jeszcze bardziej umacniać.

 

Świadczy o tym wyraźnie rozwój Bractwa Żywego Różańca, które równo sto lat temu tutaj założono, przy sanktuarium Ludźmierskiej Pani. Świadectwo tych, którzy w tej prostej modlitwie znajdują niewyczerpane źródło życia duchowego, rozpala innych. Z radością dowiaduję się, że dociera ono również poza granice Polski, nawet na inne kontynenty. W wielu ośrodkach polonijnych powstają liczne nowe Koła Żywego Różańca. Jest to dzieło wspaniałe. Niech łaska Boża je wspiera, aby przynosiło błogosławione owoce w sercach wszystkich rodaków, w kraju i za granicą!

 

3.Pragnę dzisiaj z całego serca podziękować wiernym Podhala i całej archidiecezji krakowskiej za wielki dar różańcowej modlitwy. Wiem, że każdego dnia gromadzicie się tu, u stóp Maryi, Pani Ludźmierskiej, i w wielu innych miejscach, aby oddawać Jej opiece wszystkie sprawy Kościoła, Następcy Świętego Piotra, wszystkie sprawy, które Opatrzność Boża powierzyła jego trosce. Wiem też, iż w parafiach Podhala, Orawy, Spisza, Pienin, Gorców omadlaliście i te moje odwiedziny w Polsce, zbierając się w rodzinach i podejmując nieprzerwanie modlitwę w ramach peregrynacji różańcowej. Dziękuję wam za to ogromne dzieło modlitwy. Zawsze mogłem na nią liczyć, szczególnie w momentach trudnych. Bardzo jej potrzebuję i nadal was o nią proszę.

 

Pozdrawiam serdecznie całą ludźmierską wspólnotę parafialną, jej duszpasterzy i wiernych. Można powiedzieć, że ta wasza wspólnota rozciąga się na cały świat. Wszędzie bowiem, gdzie docierali i nadal docierają polscy górale, jest też obecna Ludźmierska Gaździna - jest obecna w domach i kościołach, ale nade wszystko w sercach. Niech tej obecności nigdy nie zabraknie! […]

 

Pragnę również, w sposób szczególny, pozdrowić Stowarzyszenie Rodzin Wielodzietnych, które przybyły, aby zawierzyć Maryi swoje rodzinne, często niełatwe szczęście. W dzisiejszym świecie, jesteście świadkami tego szczęścia, które wypływa z dzielenia się miłością, nawet za cenę wielu wyrzeczeń. Nie bójcie się dawać tego świadectwa. Świat może was nie rozumieć, świat może pytać: dlaczego nie poszliście łatwiejszą drogą, ale świat potrzebuje waszego świadectwa, świat potrzebuje waszej miłości, waszego pokoju i waszego szczęścia. Niech Maryja Opiekunka Rodzin was wspomaga. Zwracajcie się do Niej jak najczęściej, odmawiajcie różaniec. Niech ta modlitwa stanie się fundamentem waszej jedności.

Są tutaj obecni kapłani, są obecni wierni świeccy, którzy od lat podejmują tutaj duszpasterstwo trzeźwości. Maryi, Pani Ludźmierskiej zawierzam wasze dzieło. Modlę się, aby wypraszała dla was ducha męstwa, wytrwałości, a także wielkiej wrażliwości i delikatności wobec każdego człowieka.

 

Z podziwem patrzę na to sanktuarium, które tak się rozrosło i wypiękniało. Jest to znak waszego oddania i ofiarności. Jest to wasz dar dla Maryi, ale i dla pielgrzymów, którzy tu przybywają. Trzeba, aby dziś Papież - ludźmierski pielgrzym - podziękował wam w imieniu ich wszystkich za waszą gościnność. Bóg wam zapłać! Pani Ludźmierska, Gaździno Podhala, módl się za nami!

 


Aktualności
Modlitwa z okazji 43 rocznicy wyboru Jana Pawła II
Koncert orkiestr dętych i modlitwa różańcowa
Dach na "Domu pod Tęczą"
Częściowo pokryty dachem
Pasowanie na uczniów klasy pierwszej
Nauczyciele zdobyli nagrody w kategoriach:
Złoty Ciuszek – najlepiej ubrany nauczyciel
Dowcipniś Roku
Skarbnica Wiedzy
Raper, Raperka – mistrz prędkości dyktowania
Złoty Loczek
Złoty Biceps
Al. Capone – szkolny mafioso
Mały Podróżnik
Szkolna Matka, Szkolny Ojciec
Luzak Roku
Chodziarz Roku
Mistrz Ciętej Riposty
^